چگونه دانشمندان شهروند در حال نقشه برداری از داغترین نقاط شهر نیویورک هستند


بر اساس این پیش بینی ، آسمان آفتابی و ارتفاعات در دهه های پایینی دهه 80 میلادی – مطابق با استانداردهای تابستانی نیویورک ، آب و هوای معتدل است. مسیرهای سایه دار پارک ساکورا در محله منهتن در ارتفاعات صبحگاهی نسیم و خنک بود. اما در همان بلوک ، آفتاب ظهر بر روی قسمت وسیعی از Riverside Drive ضربه زد و گرما از آسفالت تابش کرد.

این پدیده دقیق همان چیزی است که متخصص سنجش از دور دکتر کریستین برانئون را در پارک در این روز تابستانی در اواخر ماه ژوئیه به پارک آورد ، جایی که او با حدود دوجین نیویورکی که داوطلبانه با اتومبیل در محله های منهتن و برانکس داوطلب شده بودند ملاقات کرد. همانطور که آنها رفتند

برانئون هنگام کشیدن میز ثبت نام به زیر سایه گفت: “ما در حال حاضر واقعاً جزیره گرمای شهری را احساس می کنیم.”

این روز نقشه برداری دما بخشی از تلاش ملی اداره ملی اقیانوسی و جوی برای درک بهتر جزایر حرارتی شهری بود: مناطقی که ساختمانهای متراکم ، بتن زیاد و پوشش درختان کمی باعث گرم شدن هوا در تابستان می شود. گروه حمایتی South Bronx Unite و همچنین محققان موسسه زمین دانشگاه کلمبیا شعبه های برانکس و منهتن این پروژه را هماهنگ کردند.

دکتر ملیسا باربر ، بنیانگذار South Bronx Unite و سازمان دهنده این پروژه نقشه برداری می گوید: “دمایی که ما واقعاً می دانیم مانند 70 درجه یا 80 درجه ، یا شاید حتی 90 درجه است ، آن را چندین درجه بالاتر احساس می کنیم.”

زنی با تیشرت نارنجی با گروهی از افراد در محیط پارک صحبت می کند.

دکتر ملیسا باربر (سمت چپ) در 24 ژوئیه 2021 با داوطلبان نقشه برداری گرما در فضای سبز María Sola Community صحبت می کند.

فلش

دکتر ملیسا باربر (سمت چپ) در 24 ژوئیه 2021 با داوطلبان نقشه برداری گرما در فضای سبز María Sola Community صحبت می کند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

با افزایش دما در سراسر جهان و جمع شدن ساکنان جدید به شهرها ، جزایر گرمایی شهری حتی خطرناک تر خواهند شد. یک مطالعه جهانی منتشر شده در این ماه شامل 13000 منطقه شهری نشان داد که مواجهه ساکنان شهرها با گرما و رطوبت تهدید کننده زندگی از دهه 1980 تا کنون سه برابر شده است. این تغییر تا حدی به دلیل افزایش جمعیت شهری بود که افراد بیشتری را در معرض خطر افزایش دما قرار داد. و گروه تغییرات آب و هوایی شهر نیویورک پیش بینی می کند که تا سال 2050 ، این شهر تقریباً دو برابر بیش از 90 درجه فارنهایت روزهای 2020 را تجربه خواهد کرد.

تابستان سوزان امسال نزدیک به 650 نفر را به اورژانس شهر نیویورک فرستاد که بیشتر از میانگین تلفات چهار تابستان قبل است. بر اساس گزارشی که در سال 2017 توسط دفتر شهردار بیل دو بلاسیو تهیه شد ، گرمای شدید بیش از هر نوع آب و هوای شدید جان خود را از دست می دهد. اما بر برخی از محله ها بیشتر از سایر مناطق تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان می دهد که محله های فقیرتر و مناطق با رنگ آمیزی بیشتر در تابستان دمای گرم تری را تجربه می کنند. باربر می گوید دلیل این است که این مکان ها متراکم ساخته می شوند-با آسفالت زیاد و درختان سایه دار کم.

او گفت: “ما از نظر بسیاری از ساختارها و زیرساخت ها که باید برای نوعی حرارت بافر در نظر گرفته شود نادیده گرفته شده است.”

این تفاوت ها می تواند برای افرادی که در معرض گرمای شدید قرار دارند مانند کودکان و بزرگسالان و افرادی که در بیرون کار می کنند خطرناک باشد. یک گزارش شهری نشان داد که استرس گرمایی به طور متوسط ​​سالانه بین 10 نیویورکی را بین سالهای 2010 تا 2019 کشته است. سیاهپوستان نیویورکی با دو برابر همسایگان سفید پوست خود جان خود را از دست دادند.

دکتر لیو یون ، یکی از سازمان دهندگان و محققان پسا دکتری در موسسه زمین می گوید: “افرادی که در مناطق آسیب پذیرتر در برابر خطرات گرمایی هستند نیز کمتر به مراقبت های بهداشتی دسترسی خواهند داشت.” “این تصادفی نیست.”

ردیابی دما

نقشه کشی های دما به صورت جفت کار می کردند و مسیرهای از پیش برنامه ریزی شده ای را در سطح شهر با سنسورهای پلاستیکی سفید رنگ که از پنجره های سرنشینان اتومبیل خود آویزان شده بود ، طی می کردند. حسگرها هر ثانیه شلیک می کردند و تفاوت های دما و رطوبت را به صورت بلوک به بلوک ثبت می کردند.

برخی از داوطلبان در مورد پروژه از طریق گروه های مدافع آب و هوا شنیدند. بقیه توسط اعضای خانواده مورد طناب قرار گرفتند. حداقل دو نفر راننده سابق کابین بودند و دانش عمیق خود را در مورد خیابان ها به شیوه ای جدید به کار گرفتند. همه آنها تابستانهای وحشیانه شهر نیویورک را تجربه کرده بودند.

فاتو دیوپ ، یکی از داوطلبان ، در مورد گرمای هوا در حالی که در ترافیک ظهر رانندگی می کرد و سنسور از پنجره ماشینش بیرون می آمد ، گفت: “من از آفریقا آمده ام ، بنابراین آن را انتظار داشتم.” “اما خیلی گرم بود ، من می گفتم:” این چیست؟ “

لیز مک میلان ، کمک خلبان ، که دیوپ را در پیچ و خم های مسیر از پیش برنامه ریزی شده هدایت می کرد ، افزود: “گاهی اوقات در اینجا در هارلم ، مانند هوای راکد است.” “شما تمام این گرمای ناشی از بتن را دریافت می کنید. تمام گرما از زمین خارج می شود. تمام گرما از ساختمان ها بیرون می زند. “

دو مرد روی صندلی راننده و سرنشین خودرو نشسته اند و نقشه را نگاه می کنند.

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو قبل از حرکت در مسیر نقشه برداری حرارت ، مسیرها را مرور می کنند.

فلش

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو قبل از حرکت در مسیر نقشه برداری حرارت ، مسیرها را مرور می کنند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

سازمان دهندگان پروژه می گویند که یافته ها را تجزیه و تحلیل کرده و نقشه ها را به صورت آنلاین ارسال می کنند. دانشمندانی مانند برانئون آنها را با داده های دیگر پوشش می دهند تا بهتر بفهمند که چگونه زیرساخت ها بر روی گرما تأثیر می گذارد.

South Bronx Unite و گروه های دیگر می توانند از این نقشه ها برای حمایت از پروژه های زیرساختی گرمکن مانند پارک ها ، آب نما و مراکز خنک کننده-به ویژه در مناطق غفلت شده که بیشتر ساکنان رنگین پوست هستند ، استفاده کنند.

باربر گفت: “اگر از برخی از این داده ها استفاده کنیم ، می توان این ایده را تقویت کرد که ما نیز می توانیم از چیزهایی مانند یک ساحل لذت ببریم.” “ما نیز می توانیم از چیزهایی مانند فضای سبز لذت ببریم. بنابراین اگر این می تواند یکی از راه هایی باشد که ما می خواهیم ایده حقوق صاحبان سهام را پیش ببریم ، بیایید این کار را انجام دهیم. “

دیدگاهتان را بنویسید