میلیون ها کودک در ایالات متحده غذای کافی ندارند


“تغذیه اساس سلامت است. درست مانند مسکن ، غذا نیز باید از حقوق بشر باشد. “

ممکن است این یک حقیقت مسلم به نظر برسد ، اما 13 میلیون کودکی که انتظار می رود امسال ناامنی غذایی را تجربه کنند ، واقعیتی کاملاً متفاوت دارند. این کودکان نمی توانند به طور مداوم به غذای مغذی کافی برای تغذیه بدن خود برای رشد و نمو طبیعی و زندگی سالم و فعال دسترسی داشته باشند. غذا چیزی است که آنها و خانواده هایشان برای دستیابی به آن تلاش می کنند.

وقتی کودکان به اندازه کافی غذا نخورند ، تأثیرات آن شدید است. کودکانی که با گرسنگی روبرو هستند بیشتر به بیماری های خاصی مانند آسم مبتلا می شوند. اختلالات در توسعه مانند مهارت های زبانی و حرکتی ؛ و چالش های اجتماعی و رفتاری ناامنی غذایی می تواند اضطراب و رفتارهای نامنظم مرتبط با غذا مانند حذف وعده های غذایی و پرخوری را افزایش دهد. همانطور که ابتکار ما برای سالم و آماده برای یادگیری تلاش کرده است ، گرسنگی می تواند باعث عقب ماندگی کودکان از مدرسه شود – تمرکز هنگام گرسنگی یا سردرد ناشی از نداشتن غذا کافی نیست. برای مراقبان ، استرس و ناراحتی ناشی از گرسنگی نیز بر فرزندان آنها تأثیر می گذارد. اگر کودک و خانواده اش در چند سال اول زندگی کودک دچار ناامنی غذایی شوند ، تاثیرات آن می تواند بیشتر باشد.

مانند همه مسائل بهداشتی در این کشور ، نابرابری ها در هویت های نژادی به دلیل نژادپرستی سیستمیک وجود دارد: در حالی که از هر 12 نفر 1 نفر در خانه های ناامن غذایی زندگی می کنند ، این آمار برای افراد لاتینکس 1 در 6 ، برای سیاه پوستان 1 در 5 و در افراد 1 است. 4 برای افراد بومی آمریکا

به گفته فادیلا ، اطمینان از دسترسی همه کودکان و خانواده های آنها نه تنها به عنوان یک حق ، بلکه برای سلامتی و آینده کل خانواده ها ضروری است.

با توجه به از دست دادن شغل و کاهش در طول همه گیری COVID-19 ، واقعیت گرسنگی در یک سال و نیم گذشته برای بسیاری از کودکان دیگر به واقعیتی غیرقابل تصور تبدیل شده است ، به طوری که برخی از برنامه های شریک ما به طور دائمی انبار غذا و تحویل غذا را یکپارچه کرده اند. خدمات در عملیات آنها

والدین نمی توانند کار کنند و باید زندگی خود را تأمین کنند. آنها در نهایت کیفیت غذا را فدا می کنند تا مطمئن شوند که فرزندانشان در تمام ماه مقدار غذا دارند. “فادیلا توضیح می دهد. “قطعاً می تواند در دراز مدت بر رشد و ترجیحات غذایی آنها تأثیر بگذارد.”

در برنامه Fadhylla ، تیم بلافاصله با شروع همه گیری نیاز فزاینده ای به غذا مشاهده کرد. آنها خدمات انبار غذا خود را که قبلاً قبل از همه گیری وجود داشت ، گسترش دادند و همچنین از ون های پشتیبانی شده توسط CHF برای تحویل مستقیم غذا به بیمارانی که قادر به سفر نیستند یا در پناهگاه های مناطق دور افتاده شهر زندگی می کنند ، استفاده کردند.

در جنوب اورلاندو ، فلوریدا ، کودکان همین مشکل را تجربه می کنند. همکاران ما در کلینیک موبایل Teen Xpress مستقر در مدرسه به صورت استراتژیک از خطوط توزیع غذا در مدارس محلی بازدید کرده اند. در یکی از این ملاقات ها بود که آنها با تینا 11 ساله آشنا شدند. در معاینه پزشکی تینا ، آنها از سلامت روانی و نیازهای خانواده اش پرسیدند. آنها دریافتند که پرستاران او در طول بیماری همه گیر شغل خود را از دست داده اند ، حمل و نقل محدودی دارند و غذای کافی ندارند. آنها یک بسته غذایی به خانواده تینا دادند ، غذاهای منظم را تنظیم کردند و دیدارهای مجازی را برای رفع نیازهای آنها برنامه ریزی کردند.

ماریا کنترراس ، هماهنگ کننده مدیر مراقبت از برنامه شریک ما در آیداهو با خدمات بهداشت خانواده ، می گوید: “اگر نیازهای اساسی شما برآورده نمی شود ، احتمال اینکه بتوانید سایر نیازهای سلامتی خود را برآورده کنید ، کمتر است.” ماریا و تیمش نیز نیازهای تغذیه ای رو به رشد را در بیماران خود مشاهده کرده اند. با کمک مالی صندوق بهداشت کودکان به طور خاص برای نیازهای اجتماعی مرتبط با سلامت در طول همه گیری ، برنامه ماریا توانست جعبه های غذایی را به خانواده هایی که به آنها نیاز داشتند ، ارائه دهد. هر جعبه یک خانواده چهار نفره را تا 14 وعده غذا می داد و با استفاده از غذاهای ارائه شده حاوی دستور العمل بود.

در حال حاضر در هجدهمین ماه این بیماری همه گیر با بهبودی در هیچ جایی ، سیاست های فدرال و ایالتی این نیازهای عظیم امنیت غذایی را برطرف می کند. پرزیدنت بایدن باعث افزایش 25 درصدی برنامه کمک تغذیه ای تکمیلی (SNAP) شد که قرار است در اکتبر اجرا شود. چهل و دو میلیون آمریکایی در برنامه حضور دارند و 43 درصد آنها کودک هستند. در شهر نیویورک ، هر خانواده مدارس دولتی بین 820 تا 1320 دلار با کارت EBT به عنوان بازپرداخت هزینه وعده های غذایی مدرسه که در طول همه گیری به دلیل آموزش از راه دور از دست رفته بود ، جبران شد.

در خط مقدم جوامع ، ارائه دهندگان ما نیز تسلیم نمی شوند. ماریا می گوید: “بسیاری از بیماران بسیار بسیار سپاسگزارند که غذا روی میز خود دارند تا بتوانند برای بچه ها و خانواده هایشان غذا تهیه کنند.” “برخی حتی گفته اند” تو زندگی مرا نجات دادی “، زیرا آنها نمی دانستند از کجا بروند ، چگونه شروع کنند. اینها بسیاری از داستانهایی است که ما دریافت می کنیم. “



دیدگاهتان را بنویسید