غلبه بر موانع حمل و نقل فعال


مردی با ژاکت قرمز دوچرخه سواری با کوله پشتی

حمل و نقل فعال دارای مزایای مهم زیست محیطی ، بهداشتی و اقتصادی است. ترویج شیوه های حمل و نقل فعال شامل پیاده روی ، دوچرخه سواری و ویلچر یا چرخ دستی ، می تواند فعالیت بدنی را افزایش دهد ، از نظر اقتصادی هم برای افراد و هم برای جامعه مفید باشد و در کاهش آلودگی هوا نقش ایفا کند.

در برخی مناطق ، حمل و نقل فعال می تواند به طور کامل جایگزین استفاده از وسایل نقلیه موتوری شود. به طور معمول ، فعالیت بدنی را می توان با اتومبیل یا وسایل نقلیه عمومی ترکیب کرد تا جایگزین سفرها شود. با این حال ، مشارکت در حمل و نقل فعال در بین جوامع شهری ، حومه ای و روستایی بسیار متفاوت است. این ناسازگاری ارتباط زیادی با موانع شخصی ، محیطی و فرهنگی دارد که در پذیرش حمل و نقل فعال اختلال ایجاد می کند. تشویق مردم به استفاده از روش های حمل و نقل فعال مستلزم این است که ما این موانع را شناسایی و برطرف کنیم.

یکی از موانع حمل و نقل فعال ، در دسترس بودن منابع و زیرساخت ها در جامعه برای واقع گرایی آن است. به عنوان مثال ، شاخص تناسب اندام آمریکا شامل Walk Score است که بر اساس نحوه انجام کارهای پیاده روی و بر خلاف نیاز به ماشین استوار است. شهرهای بزرگ از پیاده روی بالاتری نسبت به شهرهای کوچکتر که تراکم کمتری دارند و به احتمال زیاد به پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری و حمل و نقل عمومی دسترسی ندارند ، برخوردارند.

عوامل دیگری که بر تصمیم پیاده روی و دوچرخه تأثیر می گذارد شامل دسترسی و شرایط پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری ، مسیرهای چندمنظوره و انواع وسایل حمل و نقل عمومی است. همچنین وجود پارکینگ و انبار دوچرخه و محلی برای تعویض لباس و دوش بعد از رفت و آمد از موانع احتمالی مهم هستند. دسترسی به این منابع می تواند تصمیم برای پیاده روی یا دوچرخه برای حمل و نقل را آسان تر کند.

یکی دیگر از موانع حمل و نقل فعال ، ایمنی واقعی و قابل درک است. زیرساخت ها و فرهنگ در برخی از شهرها آن را برای عابران پیاده و دوچرخه سواران ایمن تر می کند ، بنابراین تلفات عابران پیاده کمتر است و افراد و خانواده ها بیشتر در حال فعالیت هستند. جوامعی که فاقد پیاده رو ، مسیرهای دوچرخه سواری ، گذرگاه های امن خیابان و نور کافی هستند ، مطمئناً مشارکت کمتری در حمل و نقل فعال خواهند داشت. علاوه بر این ، از آنجا که “ایمنی در تعداد” وجود دارد ، مکانهایی که پیاده روی و دوچرخه سواری بیشتر رایج است ، ایمن تر هستند زیرا رانندگان از حضور آنها آگاه تر هستند. هنگامی که دوچرخه سواران و عابران پیاده کمتر دیده می شوند ، رانندگان ممکن است آنقدر محتاط نباشند که ایمنی را بیشتر نگران می کند.

فرهنگ جامعه می تواند مانعی برای حمل و نقل فعال باشد. در مکان هایی که حمل و نقل عمومی و استفاده از حمل و نقل عمومی عادی است ، مردم بیشتر احتمال دارد ماشین خود را در خانه بگذارند و برای کار یا سفرهای تفریحی پیاده روی یا دوچرخه سواری کنند. متأسفانه ، بسیاری از مردم متوجه می شوند که جامعه آنها از حمل و نقل فعال پشتیبانی نمی کند ، چه از طریق کمبود زیرساخت ها و چه از طریق نگرش شهروندان. تقریباً تعداد کمی از افراد عادت به حمل و نقل فعال را شروع یا حفظ می کنند در صورتی که به طور گسترده از طریق هنجارها یا سیاست های جامعه مورد پذیرش قرار نگیرد و مورد حمایت قرار نگیرد.

عوامل شخصی نیز می توانند یک عامل محدود کننده باشند. اعتقاد افراد به مزایای سلامتی ، زیست محیطی و اقتصادی می تواند بر تصمیم آنها برای مشارکت در حمل و نقل فعال تأثیر بگذارد. زمان اضافی برای پیاده روی یا دوچرخه سواری به جای رانندگی نیز مانعی است ، اما جالب است بدانید که اکثر مردم زمان مورد نیاز برای سفرهای فعال را بیش از حد تخمین می زنند. تناسب اندام و توانایی فرد برای طی مسافت های طولانی تر با پای پیاده یا دوچرخه نیز می تواند نگران کننده باشد ، به خصوص اگر این رفت و آمد شامل تپه ها باشد. ترکیب پیاده روی با حمل و نقل عمومی برای سفرهای طولانی تر یا استفاده از دوچرخه کمکی برقی می تواند شدت آن را کاهش داده و لذت بخش تر باشد. در حالی که حمل و نقل فعال تقریباً همیشه ارزانتر از رانندگی با ماشین است ، هزینه دوچرخه و سایر تجهیزات ممکن است برخی از شروع کار را محدود کند. اشتراک دوچرخه و مشوق های مالی برای خرید دوچرخه ممکن است این نگرانی را کاهش دهد. در نهایت ، آب و هوا می تواند ملاحظات مهمی باشد. آب و هوای گرم ، سرد یا بارانی می تواند به طور معقول حمل و نقل فعال را محدود کند ، به ویژه هنگامی که لباس حرفه ای را در نظر بگیرید.

بسیاری از این موانع را می توان با آموزش در مورد مزایای سفر فعال ، در دسترس بودن زیرساخت ها ، منابع برای حمایت از پیاده روی و دوچرخه سواری و نکاتی برای ایمن تر و راحت تر شدن حمل و نقل برطرف کرد. حمایت از تغییرات در سیاست ها و محیط ساخته شده می تواند به عنوان یک تلاش اساسی موثر باشد. آموزش رانندگان ، عابران پیاده و دوچرخه سواران در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی و ایمنی می تواند به تغییر فرهنگ کمک کند. و قابل رویت ترانزیت عمومی ، پیاده روی و دوچرخه سواری از طریق رویدادهای “خیابانهای باز” جامعه می تواند آگاهی را افزایش داده و حمل و نقل فعال را عادی کند. در نهایت ، گسترش دسترسی به حمل و نقل فعال می تواند جوامع را عادل تر ، سالم تر و از نظر اقتصادی سالم تر کند.

نویسنده: Brian B. Parr ، Ph.D. ، FACSM ، ACSM-CEP ، University of South Carolina Aiken

دیدگاهتان را بنویسید